دکتر چمران

خدايا تو مرا عشق كردي كه در قلب عشاق بسوزم.

تو مرا اشك كردي كه درچشم يتيمان بجوشم.

تو مرا آه كردي كه از سينه بينوايان و دردمندان به آسمان صعود كنم.

تو مرا فرياد كردي كه كلمه حق را هر چه رساتر برابر جباران اعلام نمايم.

تو مرا در درياي مصيبت و بلا غرق كردي و در كوير فقرو حرمان تنهايي سوزاندي.

خدايا تو پوچي لذات زودگذر را عيان نمودي، توناپايداري روزگار را نشان دادي.

لذت مبارزه را چشاندي. ارزش شهادت را آموختي

یا صاحب الزمان...

آن روز که می آیی شاید چشم هایم پر از خاک گور باشد اما اگر این است،

آه! که چقدر زیباست، راه رفتنت بر چشم های در خاک فرو رفته ام

معنی را به زندگی مان برگردان ای باقی مانده خداوند بر روی زمین!

(اللهم عجل لولیک الفرج)